2021/11 KGK Bağımsız Denetçilik Sermaye Piyasası Mevzuatı Soruları ve Çözümleri

Doğru cevap A şıkkıdır. 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu’nun (SPK Kanunu) 5. maddesinde, kanunun uygulanacağı kurumlar açıkça sayılmıştır. Bu maddeye göre; portföy yönetim şirketleri, ipotek finansmanı kuruluşları, varlık finansmanı fonları ve veri depolama kuruluşları, SPK Kanunu hükümlerine doğrudan tabidir. Ancak "lisanslı depo işletmeleri" bu listede yer almaz. Lisanslı depo işletmeleri, 5226 sayılı Depoculuk Kanunu kapsamında faaliyet gösterir ve SPK Kanunu’nun doğrudan kapsamına girmez.

Diğer şıkların neden yanlış olduğu ise şöyledir: B şıkkı, SPK Kanunu’nun 5. maddesi uyarınca doğrudan tabidir. C şıkkı, aynı madde kapsamında yer alan ve SPK denetimine tabi bir kuruluştur. D şıkkı, SPK Kanunu’nda tanımlanan ve düzenlemeye tabi bir yatırım aracı/kuruluş yapısıdır. E şıkkı ise 6362 sayılı Kanun’un 5. maddesinde açıkça belirtilen ve SPK denetimine tabi bir kuruluştur.

Bilinmesi gereken kural: SPK Kanunu’nun 5. maddesinde sayılan kurumlar dışındaki finansal altyapı kuruluşları (örneğin lisanslı depolar), bu kanuna tabi değildir.

6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu (SPK Kanunu) uyarınca, kayıtlı sermayeli anonim ortaklıklarda şirketin sermaye tavanı içinde kalan ve halka arz edilmiş veya ortaklara dağıtılmış payların karşılık geldiği kısma çıkarılmış sermaye denir. Kanun maddelerine göre, kayıtlı sermaye sistemi uygulayan şirketlerde, sermaye tavanı (kayıtlı sermaye) ile henüz çıkarılmamış payların değeri arasındaki fark, şirketin yönetim kurulu yetkisiyle kısa sürede artırılabilir. Ancak, şu ana kadar ihraç edilip pay senetlerine dönüştürülen ve dolayısıyla piyasada dolaşan payların toplam değeri "çıkarılmış sermaye"yi oluşturur. Bu nedenle B şıkkı doğrudur.

Diğer şıkların yanlış olma nedenleri şunlardır: A şıkkı, şirketin alabileceği maksimum sermaye limitini ifade eder, satılmış payları değil. C şıkkı, ortakların taahhüt ettiği ve ödediği tutarı belirtir; kayıtlı sermaye sisteminde bu kavram çıkarılmış sermaye ile örtüşse de yasal terminoloji "çıkarılmış sermaye"dir. D şıkkı, SPK mevzuatında pay sermayesi tanımı için kullanılan bir kavram değildir. E şıkkı ise konsolide tablolarla ilgili olup tek bir şirketin sermaye yapısını tanımlamaz.

Bilinmesi gereken kural: Kayıtlı sermayeli şirketlerde, tavanın altında kalan ve ihraç edilmiş payların karşılığına "çıkarılmış sermaye" denir.

6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu’nun 5. maddesinde türev araç tanımı üç ana başlıkta yapılır. I. şıkta belirtilen menkul kıymet alım/satım hakkı veren araçlar, II. şıkta yer alan döviz/kıymetli maden üzerine kaldıraçlı işlemler ve III. şıkta geçen kredi riski transferi veya endeks bazlı araçlar, kanunda açıkça "türev araç" olarak sayılmıştır. Dolayısıyla her üç ifade de tanıma uymaktadır.

Diğer şıkların yanlış olma nedenleri şöyledir: A şıkkı, II ve III’ü eksik saydığı için; B şıkkı, I ve III’ü görmezden geldiği için; C şıkkı, III’ü dışladığı için; D şıkkı ise II’yi atlayarak eksik bir seçim yaptığı için yanlıştır.

Bilinmesi gereken kural: SPK Kanunu’nda türev araç tanımı; hak verme, kaldıraçlı işlem ve endeks/kredi riski transferi olmak üzere üç temel kategoriyi kapsar ve bunların tamamı türev sayılır.

Doğru cevap A şıkkıdır. 6362 sayılı SPK’nın 13. maddesi uyarınca, kayden izlenen araçlar üzerindeki hakların üçüncü kişilere karşı ileri sürebilmesi için Merkezi Kayıt Kuruluşu’na (MKK) bildirimde bulunulması gerekir. A şıkkında "Sermaye Piyasası Kuruluna" denilmesi hukuki olarak yanlıştır; yetki MKK’dadır. Bu nedenle A ifadesi yanlıştır.

Diğer şıkların analizi şöyledir: B şıkkı doğrudur; SPK’ya göre senetsiz ve elektronik kaydi ihrac esastır. C şıkkı doğrudur; hakların izlenmesi MKK’nın görev alanına girer. D şıkkı doğrudur; teslimat, Kurulca belirlenen esaslar çerçevesinde zorunludur. E şıkkı doğrudur; araçlar isme açık hesaplarda izlenir, nama/hamiline yazılı olmaları ayrımı yoktur.

Bilinmesi gereken kural: Kaydi sermaye piyasası araçlarındaki hak bildirimleri ve izlemesi, Sermaye Piyasası Kuruluna değil, doğrudan Merkezi Kayıt Kuruluşu’na (MKK) yapılır.

Doğru cevap D şıkkıdır. 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu’nun 20. maddesi uyarınca, halka açık ortaklıklar ve halka arz başvurusu yapmış olanlar, SPK’nın izni kaydıyla kayıtlı sermaye sistemini benimseyebilirler. Bu hüküm, sermaye yapısının esnekliğini ve denetimli büyümesini sağlayan temel bir düzenlemedir.

Diğer şıkların hataları ise şöyledir: A şıkkı yanlıştır çünkü halka arz sayılması için pay sahibi sayısı bin beş yüzü değil, bin beş yüzü (1.500) aşmalıdır; ifade sayısal olarak eksiktir veya yorum hatası içerir (Not: Mevzuatta sınır 1.500'dür, ancak A şıkkındaki "hariç" kalıpları veya sayısal tutarlar sorunun bağlamında D'nin netliği önündedir; asıl hata genellikle "bin beş yüz" ifadesinin eksikliği veya istisnaların kapsamıdır, ancak en belirgin hata D'nin doğrudan madde hükmü olmasıdır). Daha kesin olarak, A şıkkındaki "bin beş yüzü aşan" ifadesi mevzuatta "bin beş yüz" olarak geçer ve istisnalar farklıdır. B şıkkı yanlıştır çünkü halka açık ortaklıkların borsaya başvurma zorunluluğu "en geç bir yıl" gibi mutlak bir süre ile değil, ilgili tebliğlere tabidir ve otomatik değildir. C şıkkı yanlıştır çünkü kurumsal yönetim ilkeleri ve uyum raporlarına ilişkin usul ve esaslar Merkezi Kayıt Kuruluşu (MKK) tarafından değil, Sermaye Piyasası Kurulu (SPK) tarafından belirlenir. E şıkkı yanlıştır çünkü ilişkili taraflarla yapılan işlemler için özel amaçlı bağımsız denetim raporu değil, genellikle değerleme raporu veya bağımsız denetim raporu (bağlama göre değişir) istenir; ancak zorunluluk her işlem için "özel amaçlı bağımsız denetim raporu" şeklinde genel bir kural değildir, SPK tebliğlerinde belirtilen nitelikteki işlemler için değerleme raporu veya bağımsız denetim raporu alınır, ifade mutlak ve hatalıdır.

Bilinmesi gereken kural: Halka açık ortaklıklar, SPK izniyle kayıtlı sermaye sistemini uygulayabilirler.

Doğru cevap C şıkkıdır. Sermaye Piyasası Kurulu’nun "Kayıtlı Sermaye Sistemi Tebliği"ne göre, kurulca belirlenen kayıtlı sermaye tavanı, iznin verildiği yıl da dahil olmak üzere 5 yıl süreyle geçerlidir. Bu süre sonunda şirket, tavanı yeniden belirletmek veya mevcut tavanı devam ettirmek için Kurul’a başvurmak zorundadır. Dolayısıyla süre, iznin verildiği yılı da kapsayacak şekilde beş yıllık bir dönemdir.

Diğer şıkların yanlış olma nedenleri şöyledir: A) Süre 3 yıl değil, 5 yıldır. B) Süre 3 yıl değildir ve iznin verildiği yıl süreye dahildir. D) Süre 5 yıl olsa da iznin verildiği yıl süreye dahildir, hariç tutulmaz. E) Kayıtlı sermaye tavanı süresiz değildir; belirli bir geçerlilik süresi vardır.

Bilinmesi gereken kural: Kayıtlı sermaye tavanı izin tarihini de kapsayacak şekilde 5 yıl geçerlidir.

6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu’nun 29. maddesi, anonim şirketlerin hesap dönemi sonunda elde ettiği kârdan, genel kanunlarda öngörülen yasal karşılıklar ayrıldıktan sonra kalan tutarın en fazla %50’sini kâr payı avansı olarak dağıtabileceğini hükme bağlar. Bu nedenle, bir hesap döneminde verilebilecek toplam kâr payı avansının yasal üst sınırı, bir önceki yıla ait dönem kârının %50’sidir. Bu oran, şirketin likidite ihtiyacı ile hissedarların nakit akışı beklentileri arasında bir denge kurmak amacıyla konulmuştur.

Diğer şıkların yanlış olma nedenleri şunlardır: A şıkkındaki %25 oranı yasal bir sınır değildir; C şıkkındaki %75 ve D şıkkındaki %100 (tamamı) dağıtım limitini aşarak kanuna aykırıdır; E şıkkındaki iki katı ise kâr payı dağıtımında asla kabul edilemez, çünkü dağıtım ancak mevcut ve gerçekleşmiş kârlardan yapılabilir.

Bilinmesi gereken kural: SPK mevzuatına göre kâr payı avansı, bir önceki yılın net kârının asla %50’sini geçemez.

Doğru cevap D şıkkıdır. 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu’nun 13. maddesi ve ilgili SPK tebliğleri uyarınca, halka açık ortaklıkların "önemli nitelikteki işlemleri" ortaklığın yapısını, sermayesini veya faaliyet konusunu kökten değiştiren stratejik kararları kapsar. Birleşme (A), bölünme (B), tür değişikliği (C) ve imtiyazların kapsam/konu değişikliği (E), ortaklığın hukuki statüsünü veya varlık yapısını doğrudan etkilediği için bu kapsamda yer alır. Ancak unvan değişikliği, ortaklığın ticari kimliğini güncelleyen idari bir işlemdir; ortaklığın yapısal bütünlüğünü veya hissedar haklarını doğrudan ve köklü şekilde değiştirmediği için kanunen "önemli nitelikteki işlem" sayılmaz.

Diğer şıkların yanlış olma nedenleri: A) Birleşme, ortaklıkların hukuki kişiliklerini ve yapısını değiştiren temel bir işlem olduğu için listededir. B) Bölünme, varlık ve yükümlülüklerin devrini gerektirdiği için önemli işlem kapsamındadır. C) Tür değişikliği, ortaklığın yasal statüsünü (örn. A.Ş.’den L.Ş.’ye) değiştirdiği için önemlidir. E) İmtiyazların kapsam/konu değişikliği, hissedarların özel haklarını etkilediği için önemli işlem sayılır.

Bilinmesi gereken kural: Unvan değişikliği, ortaklığın yapısal veya stratejik bütünlüğünü değiştirmeyen idari bir işlem olduğundan, SPK mevzuatında "önemli nitelikteki işlem" kapsamında değerlendirilmez.

Doğru cevap E şıkkıdır. 6362 sayılı SPK Kanunu’nun 14. maddesi uyarınca, Sermaye Piyasası Kurulu (SPK), halka açık ortaklıkların genel kurul gündemine, kamu yararını ilgilendiren hususların görüşülmesini veya ortaklara duyurulmasını istediği konuları eklemek zorundadır. Bu hüküm, SPK’nın denetim yetkisini ve piyasa bütünlüğünü koruma amacını yansıtır; dolayısıyla gündeme bağlılık ilkesine rağmen bu zorunluluk esastır.

Diğer şıkların hataları şöyledir: A) Toplantıya çağrı, toplantı tarihinden en az dört hafta önce yapılmalıdır (3 hafta değil). B) Payların depo etmesi zorunlu değildir; elektronik ortamda veya vekil aracılığıyla katılım mümkündür. C) Hazır bulunanlar listesi, Merkezi Takas’tan alınan liste ve pay sahiplerinin kendileri tarafından sunulan bilgiler dikkate alınarak oluşturulur; sadece Merkezi Takas listesi yeterli değildir. D) Oy hakkı şahsen kullanılabilir, ancak vekaletname verilerek başkası adına da kullanılabilir.

Bilinmesi gereken kural: SPK, halka açık ortaklıkların genel kurul gündemine, kamu yararını korumak amacıyla kendi belirlediği hususları eklemek zorundadır.

Doğru cevap C şıkkıdır. 6362 sayılı SPK Kanunu’nun 145. maddesi uyarınca, temerrüt halinde teminat yöneticisi; adli veya idari mercilerden izin almadan, doğrudan teminata konu varlıkları satarak bedellerini yatırımcılara dağıtabilir. Bu yetki, yatırımcıların haklarının hızlı ve etkin korunması amacıyla kanunen verilmiştir. Dolayısıyla "izin alması zorunludur" ifadesi mevzuata aykırıdır ve yanlıştır.

Diğer şıkların neden yanlış olduğu (yani doğru ifadeler): A) Kanun, Kurulca belirlenen araçlarla teminat altına alınabileceğini öngörür; bu ifade doğrudur. B) Teminat yöneticisinin tescil ve ilan yükümlülüğü Kanun’da açıkça düzenlenmiştir; bu ifade doğrudur. D) Teminat varlıkları, teminat yöneticisinin kendi mal varlığından ayrı ve izole tutulmalıdır; bu ifade doğrudur. E) Teminat yöneticisinin sorumluluğunu sınırlayan veya kaldıran sözleşmeler hukuka aykırı ve geçersizdir; bu ifade doğrudur.

Bilinmesi gereken kural: Teminat yöneticisi, temerrüt durumunda yatırımcıların aleyhine işlem yapmadan önce mahkeme veya idari izin beklemek zorunda değildir; doğrudan varlık satışı yapma yetkisine sahiptir.

Doğru cevap B şıkkıdır. 6362 sayılı SPK Kanunu’nun 13. maddesi ve ilgili tebliğler uyarınca, yatırım kuruluşları ve portföy yönetim şirketleri, sermaye piyasası araçlarının halka arzında "yüklenimde bulunmaksızın" (yani garanti vermeden) sadece satışa aracılık yapamazlar. Bu faaliyet, ancak "yüklenim" (underwriting) taahhüdü ile veya aracı olarak (agency) ancak belirli koşullar altında ve genellikle aracı kurum yetkisiyle sınırlıdır; ancak "yüklenimsiz satışa aracılık" genel bir yan hizmet olarak tanımlanmamıştır. Asıl önemli ayrım, yüklenimsiz aracılığın bu kuruluşların temel yan hizmetleri arasında yer almayıp, daha çok aracı kurumların yetki alanına girmesidir.

Diğer şıkların yanlış olma nedenleri: A) Danışmanlık, kanunen izin verilen bir yan hizmettir. C) Aracılık yüklenimiyle ilgili hizmet sunumu, kuruluşların yetki dahilindedir. D) Servet yönetimi ve finansal planlama, portföy yönetim şirketlerinin temel faaliyetlerindendir. E) Yatırım araştırması yapmak, yatırım danışmanlığı kapsamında izin verilen bir hizmettir.

Bilinmesi gereken kural: Yatırım kuruluşları ve portföy yönetim şirketleri, halka arz süreçlerinde yüklenimsiz (garantisiz) olarak satışa aracılık yapamazlar; bu yetki aracı kurumlara aittir.

6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu’nun 10. maddesi uyarınca, ihraççıların inşa edilecek veya edilmekte olan gayrimenkul projelerinin finansmanında kullanılmak üzere ihraç ettikleri, gayrimenkul projesinin belirli bağımsız bölümlerini veya bağımsız bölümlerin belirli bir alan birimini temsil eden nominal değeri eşit sermaye piyasası aracına Gayrimenkul Sertifikası denir. Bu tanım, A şıkkının kesinlikle doğru olduğunu kanıtlar.

Diğer şıkların yanlış olma nedenleri şöyledir: B şıkkı, fonların yatırım amaçlı toplu değerlendirmeye yönelik bir araç olması nedeniyle gayrimenkul projesinin fiziki birimini temsil etmez. C şıkkı, genel proje finansmanı için kullanılan ve belirli bir gayrimenkul birimine bağlanmayan bir fon türüdür. D şıkkı, ipotekle teminat altına alınan borçlanma araçlarını ifade eder ve doğrudan gayrimenkul birimini temsil etmez. E şıkkı ise kira geliri akışına dayalı, gayrimenkulün kendisini değil, gelir akışını temsil eden bir araçtır.

Bilinmesi gereken kural: Gayrimenkul sertifikaları, fiziki gayrimenkulün belirli birimini temsil eden ve bu sayede yatırımcıların projeye doğrudan ortak olmasını sağlayan özel bir sermaye piyasası aracıdır.

Doğru cevap D şıkkıdır. 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu’nun 13. maddesi, Türkiye Sermaye Piyasaları Birliği’nin (SPB) görevlerini sayar. Bu maddeye göre SPB; araştırmalar yapmak (A), disiplin cezaları vermek (B), üye kuruluşları temsilen iş birliği yapmak (C) ve haksız rekabeti önlemek (E) gibi görevleri üstlenir. Ancak, yatırımcıların zarara uğraması durumunda tazmin taleplerini almak ve sonuçlandırmak SPB’nin yetkileri arasında yer almaz. Bu tür talepler, yargı mercileri veya özel tazminat fonları aracılığıyla ele alınır.

Diğer şıkların yanlış olma nedenleri: A) Araştırma yapmak, SPB’nin açıkça tanımlanmış görevlerindendir. B) Disiplin cezaları vermek, SPB’nin denetim yetkisi kapsamında yer alır. C) Üye kuruluşları temsilen iş birliği yapmak, SPB’nin görevlerindendir. E) Haksız rekabeti önlemek, SPB’nin görevleri arasındadır.

Bilinmesi gereken kural: SPB, piyasa düzenleyici ve denetleyici bir kuruluştur; ancak yatırımcı tazminat taleplerini doğrudan kabul edip sonuçlandırmaz.

6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu’nun 48. maddesi uyarınca, yatırım fonlarının kurulması ve yönetimi ana faaliyet konusu olan anonim ortaklıklara Portföy Yönetim Şirketi denir. Bu şirketler, fonların varlıklarını profesyonel bir şekilde yönetmek ve yatırımcılar adına portföy oluşturmakla yükümlüdür. Dolayısıyla B şıkkı kanuni tanım gereği doğrudur.

Diğer şıkların neden yanlış olduğu ise şöyledir: A şıkkı, maddi duran varlıkları kiralayan şirketleri ifade eder; C şıkkı, sermaye piyasası araçları ihraç eden şirketlere finansman sağlayan kuruluşlardır; D şıkkı, internet üzerinden fon toplama hizmeti veren platformlardır; E şıkkı ise yalnızca varlık yönetim hizmetleri veren, fon yönetimi yapmayan şirketlerdir.

Bilinmesi gereken kural: Yatırım fonlarının kurulması ve yönetimi yetkisine sahip olan anonim ortaklıklar, mevzuatta açıkça "Portföy Yönetim Şirketi" olarak tanımlanmıştır.

Doğru cevap A şıkkıdır. 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 4. maddesinde, sermayesinin en az yarısı kredi kuruluşu veya finansal kuruluşlardan oluşan ve bu kuruluşların çoğunluğunu içeren şirketlere "finansal holding" denildiği açıkça hükme bağlanmıştır. Bu tanım, soruda belirtilen "en az bir tanesi kredi kuruluşu olmak şartıyla bağlı ortaklıklarının çoğunluğu" şartıyla birebir örtüşmektedir.

Diğer şıkların neden yanlış olduğu ise şöyledir: B) Fon bankası, mevzuatta bu tanımla geçen bir kurum türü değildir. C) Varlık kiralama şirketi, sadece taşınmaz veya makine gibi varlıkları kiralama faaliyetinde bulunan özel bir kuruluştur. D) Fon yönetimi şirketi, yatırım fonlarını yönetmek amacıyla kurulan ve SPK denetiminde olan bir kuruluştur. E) Yatırım bankası, sermaye piyasası işlemleri ve danışmanlık odaklı çalışan bir bankacılık türüdür.

Bilinmesi gereken kural: Finansal holding, sermayesinin yarısından fazlası kredi veya finansal kuruluşlardan oluşan ve bu kuruluşların çoğunluğunu barındıran şirketlerdir.

5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 5. maddesi, bankaların yapabileceği faaliyetleri açıkça sayar. Bu maddeye göre bankalar; mevduat kabulü, saklama hizmeti, kıymetli maden/taş alım-satımı ve sermaye piyasası araçları ile ilgili işlemleri gerçekleştirebilir. Dolayısıyla A, B, C ve E şıkları yasal faaliyetler arasındadır.

Ancak, gayrimenkul değerleme işlemleri bankaların doğrudan yetki alanına girmez. Bu hizmet, bağımsız değerleme şirketleri tarafından sunulur. Bankalar, kredi süreçlerinde değerleme raporu talep edebilir ancak bu işlemi kendileri yapamazlar. Bu ayrım, bankacılık sistemindeki çıkar çatışmalarını önlemek ve bağımsızlığı korumak amacıyla getirilmiştir.

Diğer şıkların neden yanlış olduğu: A) Kanunun açık izniyle temel bankacılık faaliyetidir. B) Kanunda belirtilen izin verilen hizmetler arasındadır. C) Bankaların sermaye piyasası işlemleri yapmasına izin verilir. E) Kıymetli maden ve taş ticareti bankaların yasal faaliyetlerindendir.

Bilinmesi gereken kural: Bankalar gayrimenkul değerleme yapamaz; bu iş bağımsız değerleme şirketlerinin yetkisidir.

Doğru cevap B şıkkıdır. 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 38. maddesi uyarınca, bir banka tarafından tek bir gerçek veya tüzel kişiye veya bir risk grubuna kullandırılacak kredilerin toplamı, bankanın özkaynağının %25’ini aşamaz. Bu sınır, bankanın tek bir borçluya yönelik riskini (konsantrasyon riski) kontrol altına almak ve sermaye yeterliliğini korumak amacıyla konulmuş temel bir düzenlemedir. Dolayısıyla boşluğa “25’ini” gelmelidir.

Diğer şıkların neden yanlış olduğu ise şöyledir: A) %15 oranı, tek bir borçluya verilen kredi limiti için yasal sınırdan daha düşüktür ve kanunda böyle bir hüküm yoktur. C) %30 oranı, yasal limitin üzerindedir ve bankaların risk alımını aşırı derecede artırarak sermaye güvenliğini tehlikeye atar. D) %35 oranı, kanunda öngörülen %25’lik sınırın çok üzerindedir ve mevzuata aykırıdır. E) %40 oranı, yasal limitin çok üzerindedir ve bankacılık risk yönetimi ilkelerine aykırıdır.

Bilinmesi gereken kural: Bankalar, tek bir borçlu veya risk grubuna toplamda özkaynaklarının %25’inden fazla kredi kullandıramaz.

Doğru cevap D şıkkıdır. 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu ve ilgili yönetmeliklere göre, poliçe süresi devam eden ancak henüz priminin tamamı kazanılmamış riskler için, şirketin karşılayacağı tahmini zarar ve masrafları karşılamak amacıyla oluşturulan karşılık "Devam Eden Riskler Karşılığı" olarak adlandırılır. Bu karşılık, şirketin taşıdığı aktif risklerin mali yükümlülüğünü yansıtır.

Diğer şıkların neden yanlış olduğu ise şöyledir: A) Muallâk tazminat karşılığı, hasarın bildirildiği ancak henüz kesinleşmediği veya ödenmediği durumlarda ayrılır. B) Reasürans karşılığı, reasürörlerden tahsil edilecek alacaklar veya reasürans primleri ile ilgilidir, doğrudan risk karşılığı değildir. C) Matematik karşılık, hayat sigortası gibi uzun vadeli sözleşmelerde matematiksel rezerv olarak ayrılır, genel risk karşılığı değildir. E) Muhtemel dava karşılığı, hukuki uyuşmazlıklardan doğabilecek zararlara yönelik genel bir karşılıktır, prim karşılığı değildir.

Bilinmesi gereken kural: Kazanılmamış primlerin yetersiz kaldığı durumlarda, şirketin üstlendiği aktif riskler için "Devam Eden Riskler Karşılığı" ayrılması zorunludur.

Doğru cevap C şıkkıdır. 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 10. maddesi uyarınca, yurt dışından gelen bankaların temsilcilikleri sadece tanıtım, pazarlama ve bilgi toplama gibi faaliyetlerde bulunabilir; mevduat kabul etmeleri kesinlikle yasaktır. Mevduat kabul edebilmek için şube statüsünde faaliyet göstermeleri ve buna özel izin almaları gerekir. Bu nedenle C şıkkındaki "temsilcilik açtıktan sonra mevduat kabul edebilir" ifadesi mevzuata aykırıdır ve yanlıştır.

Diğer şıkların yanlış olma nedenleri şöyledir: A) Banka kuruluşu için BDDK izni şarttır (Kanun m. 10). B) Yurt dışı bankalarının şube açabilmesi için ana ülkenin denetim mercii olumlu görüş vermelidir (Kanun m. 11). D) Türkiye’de banka anonim şirket şeklinde kurulmalıdır (Kanun m. 10). E) Kuruluş izni alan bankanın sermayesinin nakit olarak ödenmiş olması gerekir (Kanun m. 10).

Bilinmesi gereken kural: Yurt dışı bankalarının temsilcilikleri mevduat kabul edemez; mevduat kabul yetkisi sadece şubelere aittir.

5411 sayılı Bankacılık Kanunu’na göre, bankaların ödenmiş sermayesinden bilanço zararlarının yedek akçelerle karşılanamayan kısmı düşüldükten sonra kalan tutara Ödenmiş Sermaye denir. Bu tanım, bankaların sermaye yeterliliği hesaplamalarında temel alınan "ödenmiş sermaye" kavramının yasal karşılığıdır. Kanun, bankaların sermaye yapısının şeffaflığını ve muvazaa (görünürde farklı, aslında aynı işlem) içermemesini şart koşar. Dolayısıyla, netleştirilmiş bu tutar yasal olarak "ödenmiş sermaye" olarak kabul edilir ve A şıkkı doğrudur.

Diğer şıkların yanlış olma nedenleri şöyledir: B şıkkı, zararların karşılandığı yedek fonlardır; C şıkkı, ödenmiş sermaye, yedek akçeler ve kar/zararın toplamıdır; D şıkkı, grup bazında hazırlanan finansal tablolardaki özkaynakları ifade eder; E şıkkı ise belirli oranların üzerindeki pay sahipliğini tanımlar.

Bilinmesi gereken kural: Bankacılık mevzuatında, yedek akçelerle karşılanamayan zararlar düşüldükten sonra kalan net tutar, bankanın yasal "ödenmiş sermayesi" olarak kabul edilir.

5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 13. maddesi uyarınca, bankanın dahil olduğu risk grubu; bankanın ana ortakları, kontrol ettiği şirketler ve bu şirketlerin birbirleriyle olan ilişkilerini kapsar. Kanun, "kontrol" ve "önemli etki" kriterlerini esas alır. Nitelikli pay sahibi (A şıkkı), yönetim kurulu üyeleri (B şıkkı) ve genel müdür ile genel müdür yardımcısı gibi üst düzey yöneticilerin (C ve D şıkları) doğrudan veya dolaylı kontrol ettiği veya yönetiminde yer aldığı ortaklıklar, bankanın stratejik kararlarını etkileyebilecek düzeyde olduğu için risk grubuna dahil edilir. Bu kişiler, bankanın itibarı ve finansal durumu üzerinde doğrudan etkiye sahiptir.

Ancak, şube müdürü (E şıkkı), bankanın iç hiyerarşisinde operasyonel düzeyde görev yapar ve bankanın ana ortaklık yapısı veya stratejik kontrolü üzerinde yetkisi bulunmaz. Şube müdürünün kontrol ettiği başka bir ortaklık, bankanın ana şirket yapısıyla entegre bir risk grubu oluşturmaz. Dolayısıyla, şube müdürünün kontrolündeki ortaklıklar kanunen risk grubu kapsamında değerlendirilmez.

Bilinmesi gereken kural: Risk grubu, bankanın stratejik kontrolünde olan veya üst düzey yöneticilerin (YK üyesi, Genel Müdür vb.) dahil olduğu ortaklıkları kapsar; operasyonel yöneticilerin (şube müdürü gibi) kontrolündeki ortaklıklar bu kapsam dışındadır.

5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 38. maddesi uyarınca, bankaların kredi sınırlamasına tabi tutulmadığı işlemler arasında; karşılığı kıymetli maden, nakit ve nakit benzeri olan işlemler açıkça yer alır. Kanun, bu üç durumun da bankanın likidite riskini artırmadığı ve dolayısıyla kredi kısıtlamasına gerek duyulmadığı gerekçesiyle istisna kapsamında değerlendirilmiştir. Bu nedenle, I, II ve III numaralı ifadelerin tamamı kredi sınırlamasına tabi değildir.

Diğer şıkların yanlış olma nedenleri şöyledir: A şıkkı, nakit ve nakit benzeri işlemlerin de istisna olduğunu göz ardı eder. B şıkkı, nakit benzeri işlemlerin istisna kapsamından çıkarılmasıyla hatalıdır. C şıkkı, nakit işlemlerin istisna olduğunu unutarak eksik kalır. D şıkkı ise kıymetli maden işlemlerinin istisna olduğunu görmezden gelerek yanlıştır.

Bilinmesi gereken kural: 5411 sayılı Kanun’a göre; karşılığı kıymetli maden, nakit ve nakit benzeri olan işlemlerin tamamı kredi sınırlamasına tabi değildir.

Doğru cevap D şıkkıdır. 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 38. maddesi uyarınca, bankaların sahip oldukları gayrimenkullerin net defter değerleri toplamı, özkaynaklarının %50’sini aşamaz. Bu sınırlama, bankaların likidite riskini kontrol altına almak ve sermaye yapısını korumak amacıyla konulmuştur. Ayrıca, kanunda belirtilen hesaplamada; değerleme veya enflasyon düzeltmesine bağlı olarak gayrimenkul hesabına eklenen değer artışları, bu %50 limitinin hesaplanırken %50 oranında dikkate alınır. Yani, gayrimenkul değerindeki artışların yarısı, özkaynakların %50’lik sınırına dahil edilirken, diğer yarısı bu sınırlamayı etkilemez. Bu kural, bankaların aşırı gayrimenkul yatırımlarını engelleyerek finansal istikrarı hedefler.

Diğer şıkların neden yanlış olduğu: A) %10 limiti ve %10 oranı kanunda öngörülen sınırların çok altındadır. B) %20 limiti ve %20 oranı mevzuatta yer almayan rakamlardır. C) %25 limiti ve %25 oranı bankacılık mevzuatında bu bağlamda geçerli değildir. E) %75 limiti ve %75 oranı bankaların gayrimenkul sınırlamasını çok genişletir, riski artırır.

Bilinmesi gereken kural: Bankaların gayrimenkul varlıkları özkaynaklarının %50’sini geçemez; değer artışları bu sınıra %50 oranında dahil edilir.

Doğru cevap B şıkkıdır. 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 9. maddesi uyarınca, kalkınma ve yatırım bankalarının bankalardan, para piyasaları, sermaye piyasaları ve organize piyasalardan kullanacakları fonlar mevduat sayılmaz. Bu nedenle B şıkkındaki "mevduat sayılır" ifadesi mevzuata aykırıdır ve sorunun istediği yanlış ifadeyi temsil eder.

Diğer şıkların analizi şöyledir: A şıkkı doğrudur; kanun dışı mevduat kabulü yasaktır. C şıkkı doğrudur; belgenin şekli (cüzdan vs. makbuz) fonun mevduat niteliğini değiştirmez. D şıkkı doğrudur; yurt dışı şubeler yerel mevzuata uygun evrak düzenlemek zorundadır. E şıkkı doğrudur; çalışanlara yönelik sosyal yardım sandıkları mevduat kapsamı dışındadır.

Bilinmesi gereken kural: Kalkınma ve yatırım bankalarının piyasalardan temin ettiği fonlar mevduat değil, sermaye piyasası araçları veya borçlanma araçları kapsamında değerlendirilir ve mevduat sigorta kapsamına girmez.

5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 145. maddesi uyarınca, bankalar nezdindeki mevduat, katılım fonu, emanet ve alacaklar gibi hak sahiplerinin son talebi veya yazılı talimatı tarihinden itibaren 10 yıl içinde aranmayan alacaklar zamanaşımına uğrar. Bu nedenle doğru cevap C şıkkıdır.

Diğer şıkların yanlış olma nedenleri şöyledir: A şıkkındaki 3 yıl, ticari işlemlerde genel zamanaşımı süresidir ancak banka alacakları için özel hüküm geçerlidir. B şıkkındaki 5 yıl, bazı özel borç ilişkileri için geçerli olup banka mevduatı kapsamına girmez. D şıkkındaki 15 yıl, genel borçlar hukukundaki uzun zamanaşımı süresidir ve banka mevduatı için uygulanmaz. E şıkkındaki 20 yıl ise en uzun genel zamanaşımı süresidir ve bu özel durum için geçerli değildir.

Bilinmesi gereken kural: Banka mevduat ve benzeri alacaklarda zamanaşımı süresi, genel hükümlerden farklı olarak 10 yıldır.

5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 2. maddesi, kanunun kapsamını açıkça tanımlar. Bu maddeye göre; mevduat bankaları, kalkınma ve yatırım bankaları, katılım bankaları, finansal holding şirketleri ve yurt dışı bankaların Türkiye şubeleri doğrudan bu kanuna tabidir. Ayrıca, Bankalar Birliği de kanun kapsamında yer alır. Dolayısıyla A, C, D ve E şıkları kanunun doğrudan hükümlerine tabidir.

Ancak, Risk Sermayesi Yatırım Ortaklıkları (RSYO), 4978 sayılı Risk Sermayesi Yatırım Ortaklıklarına İlişkin Esaslar Hakkında Kanun ve Sermaye Piyasası Kurulu (SPK) düzenlemeleriyle denetlenir. Bankacılık Kanunu’nun 2. maddesinde RSYO’lara yer verilmediği için bu kanun hükümlerine tabi değillerdir. Bu nedenle B şıkkı doğrudur.

Diğer şıkların neden yanlış olduğu: A) Mevduat bankaları, Bankacılık Kanunu’nun 2. maddesi uyarınca doğrudan tabidir. C) Finansal holding şirketleri, aynı madde uyarınca doğrudan tabidir. D) Türkiye Bankalar Birliği, kanunun kapsamına giren bir kuruluştur. E) Yurt dışı bankaların Türkiye şubeleri, kanunun 2. maddesiyle doğrudan düzenlenir.

Bilinmesi gereken kural: Risk Sermayesi Yatırım Ortaklıkları bankacılık kanununa değil, SPK mevzuatına tabi olduğundan 5411 sayılı kanun kapsamı dışındadır.

Doğru cevap D şıkkıdır. 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 13. maddesi uyarınca, Kurul üyeleri oylamada oy çokluğu ile karar alır. Kanun, üyelerin çekimser oy hakkına sahip olduğunu açıkça öngörmez; dolayısıyla "gerekçesini belirtmek kaydıyla çekimser oy kullanabilir" ifadesi mevzuata aykırıdır. Bu nedenle D seçeneği yanlıştır.

Diğer şıkların yanlış olma nedenleri şöyledir: A) Kanun, Kurul’un en az haftada bir toplanacağını hükme bağladığı için bu ifade doğrudur. B) Kurul, en az beş üyenin hazır bulunmasıyla geçerli toplantı yapabileceğinden bu ifade doğrudur. C) Kanun, Kurul toplantılarının gizli yapılacağını açıkça belirtmektedir, bu yüzden doğrudur. E) Kurul, ihtiyaç duyulması halinde uzman kişileri toplantıya davet edebileceğinden bu ifade doğrudur.

Bilinmesi gereken kural: Bankacılık Kanunu’na göre Kurul kararları oy çokluğuyla alınır ve üyelerin çekimser oy hakkı kanunda öngörülmemiştir; toplantılar gizli yapılır ve en az beş üye ile geçerlidir.

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu’nun 10. maddesi, hayat sigortası tekliflerinin kabul sürecini düzenler. Kanuna göre, sigorta şirketi teklifnameyi aldığı tarihten itibaren 30 gün içinde reddetmezse, sözleşme yapılmış sayılır. Bu süre, sigortacının risk değerlendirmesi yapması ve gerekirse ek bilgi istemesi için tanınan yasal süredir. Bu nedenle doğru cevap E seçeneğidir.

Diğer şıkların neden yanlış olduğu ise şöyledir:

• A (5 gün): Yasal süre 5 gün değildir; bu süre çok kısadır ve sigortacının yasal yükümlülüğüne aykırıdır.
• B (10 gün): Kanun 10 günlük bir kabul süresi öngörmemektedir; bu süre hukuki dayanak taşımaz.
• C (20 gün): Yasal metinde 20 gün gibi bir süre bulunmamaktadır; bu seçenek kafa karışıklığı yaratmak içindir.
• D (25 gün): Kanun 25 günlük bir süre tanımadığı için bu şık da yanlıştır.

Bilinmesi gereken kural: Hayat sigortası tekliflerinde, sigorta şirketi 30 gün içinde reddetmezse sözleşme kurulmuş sayılır.

Doğru cevap D şıkkıdır. 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 76. maddesi uyarınca, faaliyet izni kaldırılan bankanın iflasını isteme yetkisi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu’na (TMSF) aittir. Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu (BDDK) bu yetkiye sahip değildir; dolayısıyla D şıkkındaki ifade yanlıştır.

Diğer şıkların neden yanlış olduğu: A) Kanun gereği, iznin kaldırılmasıyla birlikte bankanın yönetimi ve denetimi TMSF’ye geçer. B) Resmî Gazete’de yayım tarihinden itibaren tüm icra ve iflas takibatları durur. C) TMSF hariç üçüncü kişilerin başlattığı tüm takipler derhal TMSF’ye bildirilir. E) İflas kararı verilirse TMSF, iflas masasına imtiyazlı alacaklı olarak katılır.

Bilinmesi gereken kural: Faaliyet izni kaldırılan bankaların iflasını isteme yetkisi yalnızca TMSF’ye aittir; BDDK bu konuda yetkili değildir.

5411 sayılı Bankacılık Kanunu’na göre, anaparanın iadesi garanti edilmeyen ve önceden belirlenmiş faiz yerine kâr/zarar ortaklığına dayalı fonlara Katılma Hesabı denir. Bu hesaplar, bankanın kâr veya zararına katılma esasına göre çalışır. C şıkkı doğrudur çünkü tanım, kanunda katılma hesabının temel özellikleriyle (garanti yok, kâr/zarar ortaklığı) birebir örtüşür.

Diğer şıkların yanlış olma nedenleri şöyledir: A şıkkı, belirli bir kâr/zarar ortaklığı mekanizması olmayan ticari işlemleri ifade eder. B şıkkı, anapara ve faizin garanti edildiği geleneksel mevduat türüdür. D şıkkı, yatırım fonu şirketleri tarafından yönetilen ve halka açık bir yatırım aracıdır. E şıkkı ise, belirli bir malın alım-satımına dayalı, önceden kararlaştırılmış kâr marjı içeren bir finansman yöntemidir.

Bilinmesi gereken kural: Katılma hesabında anapara garanti edilmez; getiri, bankanın gerçek kâr/zararına göre belirlenir.

Doğru cevap C şıkkıdır. 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu’na göre, sigorta veya reasürans sözleşmesi yaptırmak isteyenleri temsil eden, ancak şirketler karşısında tamamen tarafsız ve bağımsız davranarak sigortalının hak ve menfaatlerini koruyan kişiye sigorta brokeri denir. Broker, sözleşme öncesi hazırlık çalışmaları yürütür ve tazminat süreçlerinde yardımcı olur. Bu tanım, mesleğin bağımsızlık ve tarafsızlık ilkelerine dayandığını vurgular.

Diğer şıkların neden yanlış olduğu: A) Aktüer, sigorta şirketlerinin matematiksel risk hesaplamalarını ve prim tarifelerini yapar, sigortalıyı doğrudan temsil etmez. B) Analist, finansal piyasalardaki verileri inceleyen ve yatırım kararlarına destek olan kişidir, sigorta sözleşmesi aracılığı yapmaz. D) Sigorta hakemi, sigorta sözleşmelerinden doğan uyuşmazlıkları çözmek için atanan bağımsız uzmandır, sözleşme hazırlığı yapmaz. E) Sigorta eksperi, hasar tespit ve zarar miktarının belirlenmesi için görevlendirilen teknik uzmandır, sözleşme akdi sürecinde temsilci değildir.

Bilinmesi gereken kural: Sigorta brokeri, sigortalının lehine hareket eden ancak sigorta şirketlerine karşı bağımsız ve tarafsız kalan, sigorta aracılarından farklı olarak doğrudan sigortalıyı temsil eden kişidir.

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu’nun 11. maddesi, kamu yararının gerektirdiği hallerde zorunlu sigorta ihdas etme yetkisinin Cumhurbaşkanına ait olduğunu açıkça hükme bağlar. Bu yetki, Cumhurbaşkanının kanun hükmünde kararname çıkarma yetkisi kapsamında değerlendirilir. Dolayısıyla A şıkkı, mevzuattaki net düzenleme nedeniyle doğrudur.

Diğer şıkların yanlış olma nedenleri şöyledir: B şıkkı, Cumhurbaşkanlığı sisteminde bu özel yetkinin Yardımcı’ya devredilmediğini gösterir; C şıkkı, Hazine ve Maliye Bakanı’nın idari düzenleme yapma yetkisinin sınırlı olduğunu ve bu konunun Cumhurbaşkanlığı yetkisi olduğunu ihmal eder; D şıkkı, Ticaret Bakanı’nın bu alanda yasal yetkisinin bulunmadığını belirtir; E şıkkı ise SPK gibi düzenleyici kurumların (burada SDDDK) yasama veya zorunluluk ihdas etme yetkisinin olmadığını, sadece denetleme yaptığını gösterir.

Bilinmesi gereken kural: Kamu yararına yönelik zorunlu sigorta uygulamalarını başlatma yetkisi, 5684 sayılı Kanun’a göre yalnızca Cumhurbaşkanına aittir.

Doğru cevap C şıkkıdır. 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu’nun 11. maddesi uyarınca, sigorta şirketlerinin yönetim kurulları en az 5, en fazla 11 üyeden oluşur. Dolayısıyla "7 kişiden az olamaz" ifadesi mevzuata aykırıdır; 5 veya 6 kişilik kurul da kurulabilir. Bu nedenle C şıkkı yanlıştır.

Diğer şıkların analizi şöyledir: A şıkkı doğrudur çünkü kanun, sigorta şirketlerinin yalnızca anonim şirket veya kooperatif olarak kurulabileceğini hükme bağlar. B şıkkı doğrudur; kurucuların iyi şöhretli olması ve müflis olmaması temel şartlardandır. D şıkkı doğrudur; genel müdür, yönetim kurulunun doğal üyesi olarak kanunda belirtilmiştir. E şıkkı doğrudur; sigorta şirketleri yalnızca sigortacılık ve doğrudan ilişkili işlerle uğraşabilir (sadece iştirak kurma hakkı hariç).

Bilinmesi gereken kural: Sigorta şirketleri yönetim kurulları en az 5, en fazla 11 üyeden oluşur; 7 kişilik zorunluluk yoktur.

Doğru cevap C şıkkıdır. 5684 sayılı Kanun’a göre Güvence Hesabı, sigorta şirketinin iflası veya ruhsat iptali gibi durumlarda (E şıkkı), sigortalının tespit edilememesi halinde (B şıkkı) ve Yeşil Kart uygulamalarında (D şıkkı) tazminat ödemekle yükümlüdür. Ayrıca, teminatı olmayan sürücülerin yarattığı bedensel zararlar da kapsama girer (A şıkkı). Ancak C şıkkında ifade edilen "çalınmış veya gasp edilmiş araç" durumları, Karayolları Trafik Kanunu ve ilgili mevzuat çerçevesinde farklı bir sorumluluk düzenlemesine tabidir ve Güvence Hesabı’nın doğrudan başvurulan zarar kalemleri arasında yer almaz. Bu nedenle C şıkkı, başvurulabilecek zararlar arasında değildir.

Bilinmesi gereken kural: Güvence Hesabı, sigorta şirketinin mali iflası, sigortalının kimliğinin saptanamaması ve Yeşil Kart ödemeleri gibi spesifik hallerde devreye girer; ancak çalıp gasp edilen araçlardan kaynaklanan kazalar bu kapsam dışındadır.

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu’nun 10. maddesi uyarınca, Türkiye’de yerleşik kişiler için yurt dışı sigorta yaptırma yasağı genel bir kuraldır. Ancak kanun, bu yasağın istisnalarını açıkça saymıştır. İhracat/ithalat malları için nakliyat sigortası (I), gemi işletme sorumluluk sigortası (II) ve hayat sigortası (III), yerleşik kişilerin yurt dışında yaptırmasına izin verilen sigorta türleri arasında yer alır. Bu nedenle D şıkkı doğrudur.

Diğer şıkların yanlış olma nedenleri şunlardır: B şıkkı, hayat sigortasını içerirken nakliyat ve gemi sorumluluk sigortalarını dışladığı için eksiktir. A şıkkı, hayat sigortasını dahil etmediği için eksiktir. C şıkkı, hayat sigortası yerine bireysel emekliliği içerdiği için yanlıştır. E şıkkı ise bireysel emekliliğin yurt dışı yaptırılmasına izin verilmediği için hatalıdır.

Bilinmesi gereken kural: 5684 sayılı Kanun’a göre yerleşik kişiler, yalnızca nakliyat, gemi sorumluluk ve hayat sigortalarını yurt dışında yaptırabilir; bireysel emeklilik bu istisnalar arasında yer almaz.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu (TTK) uyarınca sigorta sözleşmesinin temelinde riskin transferi yatar. Sigorta ettirenin (müşterinin) asıl görevi, prim ödemek ve dürüstlük kurallarına uymaktır. A şıkkı olan "rizikoyu taşıma yükümlülüğü" doğrudan yanlıştır; zira sigortanın özü, riski ettirenden alıp sigortacıya aktarmaktır. Riski taşıma yükümlülüğü sigortacının (sigorta şirketinin) sorumluluğundadır, ettirenin değil. Bu nedenle A şıkkı, ettirenin borçları arasında yer almaz ve sorunun doğru cevabıdır.

Diğer şıkların neden yanlış olduğu ise şöyledir: B şıkkı, TTK’ya göre ettirenin sigortacıya inceleme imkânı tanıma zorunluluğunu ifade eder ve doğrudur. C şıkkı, ettirenin sigortacının üçüncü kişilere karşı rücu (geri ödeme) haklarını zedeleyici davranmaması gerektiğini belirtir ve doğrudur. D şıkkı, olası zararın büyümesini önlemek için tedbir alma yükümlülüğünü ifade eder ve doğrudur. E şıkkı ise ettirenin sigorta sözleşmesi sırasında ve sırasında önemli bilgileri dürüstçe verme zorunluluğunu tanımlar ve doğrudur.

Bilinmesi gereken kural: Sigorta ettirenin temel yükümlülükleri prim ödemek, bilgi vermek, zararı azaltmak ve sigortacının rücu haklarını korumaktır; riski taşıma yükümlülüğü ise sigortacının sorumluluğundadır.

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu’nun 125. maddesi, sigorta şirketlerinin ayırmakla yükümlü olduğu teknik karşılıkları açıkça sayar. Bu maddeye göre; kazanılmamış primler, devam eden riskler, dengeleme, ikramiyeler ve indirimler ile hasar karşılıkları yasal teknik karşılıklar arasındadır. Dolayısıyla A, C, D ve E şıkları kanunda açıkça yer alır.

B şıkkı olan "Aktüeryal kıdem tazminat karşılığı", sigortacılık mevzuatında değil, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu kapsamında çalışanların kıdem tazminatı yükümlülükleriyle ilgilidir. Sigorta şirketlerinin teknik karşılık ayırma yükümlülüğüne dahil değildir. Bu nedenle B şıkkı, sorunun "hangisi değildir" şeklindeki olumsuz ifadesine uyan tek seçenektir.

Bilinmesi gereken kural: 5684 sayılı Kanun’un 125. maddesinde sayılan teknik karşılıklar (kazanılmamış prim, devam eden risk, dengeleme, ikramiye/indirim ve hasar karşılığı) dışındaki herhangi bir aktüeryal karşılık, sigortacılık mevzuatı kapsamında yasal teknik karşılık kabul edilmez.