2014/2 YMM Finansal Yönetim Soruları ve Çözümleri

Firmalar alacaklarındaki artışı, satışlarındaki artış hızına göre daha sınırlı tutarak finansman gereksinimlerini azaltabilirler. Bunun için firmaca alınabilecek başlıca önlemler şöyle sıralanabilir: a- Piyasa koşullarının elverişli olduğu durumlarda kredili satışların miktarını, süresini ve kredi limitlerini azaltabilirler. b- Kredili satışla sağlanacak satış gelirindeki artış, alacaklara bağlanan fonun maliyeti, alacakları izlemenin ve tahsil etmenin maliyeti –özellikle yasal giderler- ve tahsil edilemeyecek alacaklardan doğacak maliyetlerle doru biçimde karşılaştırılmalıdır. c- Alacakların tahsilinin hızlandırılması

• Tahsilat servisinin iyi çalıştırılması, gerekirse müşterileri ziyaret

etmeleri

• Çok şubeli bankalarla çalışma,
• Tahsilatta internetten ve kredi kartlarından yararlanma,
• Ödemelerini geciktiren müşterileri izleyerek, kredi limitlerini

daraltma

• Müşterileri erken ödemeye özendirme

d- Kredili satış yapılacak müşterilerin daha iyi tanınması e- Kredi standartlarının yükseltilmesinin düşünülmesi, ancak potansiyel müşterilerin kaçmasının önlenmesi. Bu nedenle müşteri riskinin çok iyi ölçülmesi. f- Teslimat ve faturalamada gecikme yaşanmaması g- Müşteri cari hesaplarını ticari senetlere dönüştürme h- Tahsil edilemeyecek alacak riskinin sigortalanması i- Alacakların satışı (factoring) j- Alacaklardan finansman kaynağı olarak yararlanılması (Varlığa dayalı menkul kıymet ihracı) k- Alacakların değerlendirilmesine gereken önem verilerek gerçek olmayan karlar üzerinden vergi verilmesinin önlenmesi. (Reeskonta tabi tutularak bilanço tarihindeki tasarruf değerleriyle değerlendirilmelidir. Aksi takdirde gelecek dönemlere ait vergi peşin ödenmiş olur.)

a) Firmanın faaliyet süreci = Stok devir süresi + Alacak tahsil süresi = ( 360/8 ) + 30 = 75 gün b) Firmanın nakit dönüş süresi = Stok devir süresi + Alacak tahsil süresi – Borç ödeme süresi = ( 360/8 ) + 30 - 35 = 40 gün c) Günlük faaliyet süreci yatırımı: 7.200.000/360 = 20.000 TL Firmanın nakit dönüşümü için gerekli yatırım: 20.000 TL x 40 gün = 800.000 TL. d) Eğer borç ödeme süresi 90 gün olsaydı firmanın nakit dönüş süresi Negatif Nakit Devir Süresi olacaktı. = ( 360/8 ) + 30 - 90 = - 15 gün Bu bütün faaliyetlerini borçla finanse edecek, elde nakit bulundurmasına ihtiyaç olmayacak demekti. e) Üretim ve stok sürelerini azaltarak, alacaklarının tahsilatını hızlandırarak, ödemelerini etik ölçüler içerisinde uzatarak nakit devir süresi kısaltılabilir.

Riskin hesaplanmasında iki parametre vardır: Beklenen değer ve standart sapma. Beklenen Değer: Geleceğe yönelik bir yatırımda getirinin ne olacağı kesinlikle bilinemediği için olasılıklara bağlı olarak tahmin edilir. Örneğin %10 olasılıkla %5, %40 olasılıkla %10, %40 olasılıkla %15 ve %10 olasılıkla %10 tahmin edilsin. Bu durumda beklenen getiri, muhtemel getirilerin ağırlıklı ortalamasıdır. Yani E(r)= 0.10 x 0.05 + 0.40 x 0.10 +0.40 x 0.15 + 0.10 x 0.20 = 0,005+0,04+0,06 + 0,02 = 0,125 = %12,5 Eğer devlet tahvili faizi (risksiz faiz) %10 ise, bu hisse senedinin risk primi %2,5’dur. Standart sapma ise olasılık dağılımının dağılımını ölçer ve riskin ölçüsü olarak kullanılır. Standart sapma ne kadar darsa, dağılım o kadar dardır yani risk düşüktür. Matematiksel olarak formülü: σ = �(𝑟 − ř)2𝑥 𝑝𝑖 dir. Buna göre yukarıdaki hisse senedinin riski: σ 2 = (0.05 – 0.125)2 (0.10) + (0.10 – 0.125)2 (0.40) + (0.15 – 0.125)2 (0.40) + (0.20 – 0.125)2 (0.10) σ = √0.001625 = 0,04031 ≈ %4 Risk değerleri ve beklenen getirileri çok farklı senetlerin hangisinin daha riskli olduğunun anlaşılabilmesi için değişim katsayılarına bakılır. Bu da standart sapmanın beklenen getiriye bölünmesi ile elde edilir: Değişim Katsayısı = 0,04/0,125 = 0,32. İki hisse senedinden hangisinin değişim değeri düşükse, onun riski daha düşüktür. Buna göre diğer hisse senedinin değişim katsayısı 0,05/ 0,20 = 0,25 olduğuna göre diğer hisse senedinin riski daha düşüktür.

a) Faiz swapı karşılıklı iki firmanın aynı para cinsi üzerinden (ve varsayımsal bir tutar üzerinden) belirli bir zaman dilimindeki faiz ödemelerini karşılıklı olarak değiştirmeleridir. Swap sözleşmesi yapacak firmaların,

• kredi değerliliklerinin farklı olması
• firmaların temel borçlarının birbirlerinden bağımsız olması
• biri bir piyasada, diğeri diğer piyasada rahat ve kolay fon bulabilecek yetenekte olması

Firmaları swap sözleşmesi yapmaya iten nedenler:

• Kredi değerliliği yüksek olmayan firmaların uluslar arası piyasalardan sabit faizle borçlanma

olanaklarının sınırlı olması.

• Yüksek kredi değerliliğine sahip tarafların portföylerine esneklik kazandırmak amacıyla belirli

koşullarda değişken faizi tercih etmeleri b) AAA kredi değerliliğine sahip firmalar sabit faizli borç pazarında daima üstünlüğe sahiptir. Sabit faizle borç verenler kredi değerliliğinin yüksek olmasına önem verirler. Bu nedenle A firması %10 ile borçlanmıştır. Eğer B firması ile bir swap sözleşmesi yaparsa ve B’ye LİBOR ödeyecek, piyasaya %10 ödeyecek fakat B’den %10,5 tahsil edecektir. Bu durumda cebinden çıkacak net para LİBOR – % 0,5 olacaktır ki bu değişken faiz oranı LİBOR + % 0,5 ın altındadır. Piyasadan LİBOR + % 1,5 ile borçlanan B Firması da A’ya % 10,5 öder, A’dan LİBOR tahsil ederken onun da cebinden çıkan ne %12 olacaktır ki bu da onun bulabileceği faizden (%14) düşüktür.